سمیه372

سلام داستان قضاوت مولا را ببینیم :
در زمان قضاوت مولا علی یکی از افراد نزد مولا آمد و خبر آورد که 2 نفر نامحرم در کوچه ای خلوت کرده اند این فرد گفت آقا بیایید ببرمتان مشاهده فرمایید و قضاوتی در مورد جرمشان کنید حضرت پرهیز داشت که آن صحنه را ببیند ولی آنها اصرار کردن که شما قاضی هستید و باید رسیدگی فرمایید که مولا به اصرارشان رفت وقتی متوجه شد که نزدیک کوچه شدند به همراهانش دستور داد که قدمی جلوتر برندارند و همانجا بایستند و علی علیه الیسلام فرمودمن به تنهایی داخل کوچه میشوم و همرا هان قبول کردند و آقا که به سر کوچه رسید چشمان مبارکشان را بست و داخل کوچه شد در این هنگام آن دو نفر از شرمشان فرار کردند .
وقتی آقا به همراهان پیوست گفتند دیدید آن گناهکاران راکه فرار کردند حالا چه حکمی برایشان اجرا میکنید ؟که حضرت فرمود: من چیزی ندیدم که حکمی هم بنویسم ,فردای آن روز همان دونفر گناهکار پیش حضرت آمدن و اظهار پشیمانی کردند و به دنبال شیوه و اخلاق مولا در قضاوت که آبرو داری کردند از ایشان تشکر کردند و شیفته و مجذوب او وآیینش شدند و به اسلام گرویدند .
پس ما هم بهتره در پیدا کردن نیمی از انسانیتمان در قضاوت کردنهایمان دقت کنیم تا به خاطر ذره ای غفلت در آن دنیا سوای اون همه برداشتهایی که داریم ,هیزم کش این و آن نباشیم ان شاءالله